این نبـــود آنچه درانتظارش بــودم
همیشه متهمم .....
ما همیشه توسط آدمایی له شدیم ک... دلمون نمیخواست ناراحتشون کنیم و سکوت کردیم چقدرم سخته سکوت کنی و دردی ک ذره ذره داره از درون تمومت میکنه رو جار نزنی وچون تو سکوت کردن احترامی وجود داره ک فریاد زدن اون احترام رو از بین میبره سکوت میکنیم .
به نظرمن همیشه واسه اینکه احترامت رو حفظ کنی یاد بگیر ک بعضی جاها سکوت بهترین کاره به این دلیل ک حرمت فقط اونجاش ک جواب داشتی ولی سکوت کردی نه اینکه حرفی نباشه هست، خیلی هم هست امادلشکستهها خوب میدونن ک غم ک به استخوان برسه نتیجه ش چیزی جز سکوت نیست
سکوت..........به قول خسرو شکیبایی گاهی سکوت میکنی چون اونقدر رنجیدی که نمیخوای حرف بزنی و دقیقا سکوت کردن بیشتر از اون چیزی که فکر میکنی حرف:
سکوتمون درده،
سکوتمون بغضه،
سکوتمون خشمه،
سکوتمون مرگه؛
اونقدری ک سکوتمون حرف داره
حرفامون حرف نداره.....
در آخر لازمه بگم ک بترس! از اونی ک سکوت کرد وقتی دلش رو شکستی و اون تموم حرفهاش روجای تو به خدا زد خدا خوب گوش میکنه و خوب تر یادش میمونه و میرسه روزی ک خدا تموم حرفهامو رو سرت فریادمیکشه و تو اون روز درک میکنی چرا گفتند دنیا دار مکافاته... و فقط از خدا میخوام بپرسم قدر و قیمت دل ساده ی منو که به سادگی شکستی چند؟؟؟؟؟؟؟؟