چی میشد اگر بلد بودیم حسمونو همونجور ک واقعا هست درک کنیم و همونقد صادقانه به زبون بیاریمش؟چی میشد اگه علاقه‌مونو به اونکه شب و روزمون شده، میرفتیم میگفتیم و مطمئنم بودیم اونم حرف واقعی دلشو بهمون میزنه؟مثلا عاشق یکی میشدیم، میرفتیم میگفتیم فلانی چند وقته از خواب و خوراک افتادم بس ک تو فکرتم و اونم میگفت چقد منتظر بودم بیای اینو بگیو چقد مطمئن بودم میای میگی!چی میشد اگه غرور نبود،شک نبود، بی‌اعتمادی و ترس نبود.چی میشد اگه آدما جای اینکه برا هم تو تنهایی بمیرن، وارد زندگی هم میشدن و برا هم زندگی میساختن؟ اصلا چی شد ک انقد سخت شد یه دوست داشتنِ ساده؟؟